rozmyślenia...

oho! jak dawno mnie tu nie było oO szczerze mówiąc, to już parę razy chciałam dodać nowy wpis, ale w pewnym momencie brakowało mi słów, a później stwierdziłam, że notka jest bez sensu i wyłączyłam komputer. Ale może to i lepiej, bo serio głupoty pisałam :D

Wgl znowu znalazłam moje stare opowiadanie ^^ i uśmiałam się jak głupia, bo dotyczyło ono mojej zacnej przyjaciółki - Pauliny. Ale nie będę rozpisywać tego wątku. Bardziej zainteresowało mnie moje zachowanie, gdy sama z siebie wyrwałam wszystkie strony z pamiętnika, i wrzuciłam je do pieca. A po chwili zadałam sama sobie pytanie: czemu ja to zrobiłam?!

Po paru głębszych rozmyśleniach dotarło do mnie, że dobrze zrobiłam. W sumie poczułam, jak bym odcięła od siebie 2 lata życia..i było to zajebiste uczucie. Coś takiego, jakbyście zrzucili z siebie jakiś ciężar. Coś, co wam przeszkadzało w normalnym funkcjonowaniu. Wszystkie myśli sprowadzały mi się do "przeszłości" zapisanej w pamiętniku. A teraz mam wrażenie, że cała moja historia zaczyna się od nowa...co jest dla mnie dziwne, ale za razem jak najbardziej mi to odpowiada. Stwierdzam więc fakt, że spalenie mojej "świętej rzeczy" było dobrym wyborem...no bo w końcu czuję się lepiej tak?

Kolejnym tematem, który chcę tu poruszyć, to moje uczucia, pozbierane z czasu do około 6msc wstecz.

Tak więc: zauważyłam, że zaczynam ZNOWU odizolowywać się od ludzi. Jak kiedyś lubiłam z nimi przebywać, siedzieć w dużej grupie, brać udział w rozmowie, tak teraz nie lubię tego robić. Wolę ograniczyć się do max 3 osób (nie licząc mnie). I to nie byle jakich.. takich, na których mi zależy. Można rzec, że z ogromu otaczających mnie ludzi wybrałam sobie tych, którzy wg mnie najbardziej zasługują by im zaufać. Co najważniejsze nie muszę przy nich udawać (co ostatnio zdarza mi się za często -.- ale to inna bajka), a co jeszcze ważniejsze, dobrze się przy nich czuję. ;) sprowadza się to też do tego, że izolując się od ludzi zaczynam ich nienawidzić. Denerwują mnie. Objawia się to tym, że potrafię być dla nich nie miła nie mając do tego żadnego powodu. W sumie to zachowanie ogranicza się do szkoły, ale to też całkiem inna bajka. Tak więc może sobie odpuszczę.

Najważniejsze jest to, że ludzi których sobie wybrałam nie znajdę nigdzie indziej :) bo są niepowtarzalni, taka jednoosobowa edycja limitowana, haha xD ale taka jest prawda :) bo w sumie gdzie indziej znalazłam bym Pana z golfa, Panią od pentagramu, i nieśmiałą Panią z czasów gimnazjum :)

dobra koniec pisania, bo zaczynam się siebie bać...w sumie ja tak mam, że jak długo czegoś nie pisze, to jak się dorwę to nie mogę skończyć ;d

ahh, jeszcze zdjęcie na dzisiaj! zapomniało mi się ^^

taaaa daaammm! taki se mały wodospad na rzece szklarka ;P

ale lubie to zdjęcie :) 

a jeszcze na koniec koniec wrzucę piosenkę, która od parunastu godzin chodzi mi po głowie i sprowadza mnie w bardzo pozytywny nastrój :)

przyczyniła się do tego również Szanowna Koleżanka, ale nie ciesz się tak, zawsze lubiłam tą piosenkę :) po prostu przez Ciebie znowu do niej wróciłam :)

i tą oto zacną piosnką kończę wpis

żegnam :)