rozmyślenia...

oho! jak dawno mnie tu nie było oO szczerze mówiąc, to już parę razy chciałam dodać nowy wpis, ale w pewnym momencie brakowało mi słów, a później stwierdziłam, że notka jest bez sensu i wyłączyłam komputer. Ale może to i lepiej, bo serio głupoty pisałam :D

Wgl znowu znalazłam moje stare opowiadanie ^^ i uśmiałam się jak głupia, bo dotyczyło ono mojej zacnej przyjaciółki - Pauliny. Ale nie będę rozpisywać tego wątku. Bardziej zainteresowało mnie moje zachowanie, gdy sama z siebie wyrwałam wszystkie strony z pamiętnika, i wrzuciłam je do pieca. A po chwili zadałam sama sobie pytanie: czemu ja to zrobiłam?!

Po paru głębszych rozmyśleniach dotarło do mnie, że dobrze zrobiłam. W sumie poczułam, jak bym odcięła od siebie 2 lata życia..i było to zajebiste uczucie. Coś takiego, jakbyście zrzucili z siebie jakiś ciężar. Coś, co wam przeszkadzało w normalnym funkcjonowaniu. Wszystkie myśli sprowadzały mi się do "przeszłości" zapisanej w pamiętniku. A teraz mam wrażenie, że cała moja historia zaczyna się od nowa...co jest dla mnie dziwne, ale za razem jak najbardziej mi to odpowiada. Stwierdzam więc fakt, że spalenie mojej "świętej rzeczy" było dobrym wyborem...no bo w końcu czuję się lepiej tak?

Kolejnym tematem, który chcę tu poruszyć, to moje uczucia, pozbierane z czasu do około 6msc wstecz.

Tak więc: zauważyłam, że zaczynam ZNOWU odizolowywać się od ludzi. Jak kiedyś lubiłam z nimi przebywać, siedzieć w dużej grupie, brać udział w rozmowie, tak teraz nie lubię tego robić. Wolę ograniczyć się do max 3 osób (nie licząc mnie). I to nie byle jakich.. takich, na których mi zależy. Można rzec, że z ogromu otaczających mnie ludzi wybrałam sobie tych, którzy wg mnie najbardziej zasługują by im zaufać. Co najważniejsze nie muszę przy nich udawać (co ostatnio zdarza mi się za często -.- ale to inna bajka), a co jeszcze ważniejsze, dobrze się przy nich czuję. ;) sprowadza się to też do tego, że izolując się od ludzi zaczynam ich nienawidzić. Denerwują mnie. Objawia się to tym, że potrafię być dla nich nie miła nie mając do tego żadnego powodu. W sumie to zachowanie ogranicza się do szkoły, ale to też całkiem inna bajka. Tak więc może sobie odpuszczę.

Najważniejsze jest to, że ludzi których sobie wybrałam nie znajdę nigdzie indziej :) bo są niepowtarzalni, taka jednoosobowa edycja limitowana, haha xD ale taka jest prawda :) bo w sumie gdzie indziej znalazłam bym Pana z golfa, Panią od pentagramu, i nieśmiałą Panią z czasów gimnazjum :)

dobra koniec pisania, bo zaczynam się siebie bać...w sumie ja tak mam, że jak długo czegoś nie pisze, to jak się dorwę to nie mogę skończyć ;d

ahh, jeszcze zdjęcie na dzisiaj! zapomniało mi się ^^

taaaa daaammm! taki se mały wodospad na rzece szklarka ;P

ale lubie to zdjęcie :) 

a jeszcze na koniec koniec wrzucę piosenkę, która od parunastu godzin chodzi mi po głowie i sprowadza mnie w bardzo pozytywny nastrój :)

przyczyniła się do tego również Szanowna Koleżanka, ale nie ciesz się tak, zawsze lubiłam tą piosenkę :) po prostu przez Ciebie znowu do niej wróciłam :)

i tą oto zacną piosnką kończę wpis

żegnam :)

"realne sny"

"wiesz co? jeszcze 5 minut temu było ze mną w miarę okey.

Żadne zbędne myśli nie przeleciały mi przez głowę.

Nie zaśmiecałam się niepotrzebnymi i nieistotnymi sprawami.

Byłam w stanie przytaknąć na coś, z czym się nie zgadzałam, 

a nawet byłam w stanie się nawet uśmiechnąć, na siłę, ale zawsze coś...

Teraz jestem gotowa strzelić sobie w łeb"

                                                                                                                                         zapis z pamiętnika. 16.06.2012

<jeb patelnią w głowę> bo nic innego chyba nie mogę ze sobą zrobić. Dziwnym trafem od samego rana nie mam ochoty do życia. Zwłaszcza, że ostatnio nawiedzają mnie pewnego rodzaju "realne sny". Powiecie pewnie, że to dobrze, ale przyznam się, że źle mi to działa na psychikę. Pojawiają się w nich te miłe wspomnienia, ale przekształcone w coś złego. Z serii "jakby coś mogło inaczej się potoczyć". Czyli np. pewne spotkanie zakończone śmiercią kogoś dla mnie ważnego, albo zwykłe zobaczenie kogoś, ale w takiej sytuacji, że budzę się ze łzami w oczach.

Rozwala mnie to. Nie mogę normalnie przez to funkcjonować. Wchodzą mi na psychikę sytuacje, które nigdy się nie zdarzyły, i (błagam) by się nie zdarzyły.

Nie ma to jak iść spać, i przeżywać sen na własnej skórze. Czuć strach, złość, smutek, powiew wiatru, deszcz i zimno dotykanych przedmiotów. Czuć to, że ktoś Cię dotknie, szturchnie, popchnie, ból upadku, uderzenia...

Jeszcze bardziej dobijające jest to, że sny te trzymają się tylko paru postaci: osoby, którą kocham, oraz (losowo) jednej z 3 moich przyjaciółek. 

Jeszcze parę tygodni temu, myślałam, że to za niedługo minie, bo nie raz zdarzało mi się "realnie śnić" a potem wszystko było ok.

Teraz się tego boję. Po obudzeniu nie jestem w stanie rozróżnić, czy sytuacje które mi się śniły były jawą czy wytworem mojej wyobraźni. Zawsze na końcu snu idę spać. A potem budzę się i nie wiem w co mam wierzyć. Weźcie to ode mnie... -.-'

W sumie teraz się nie dziwię, dlaczego kładę się tak późno spać.. chyba nawet boję się zasypiać. W każdym śnie moje życie zamienia się w koszmar. Ale nie taki, że gonią mnie potwory czy coś (chociaż nie ukrywam, że śnią mi się osoby, o których wiem, że nie żyją oO), ale taki, że wszystko dzieje się przeciwko mnie.

Nie ogarniam siebie samej -.O

-.-

Oprócz snów dobija mnie również wiele rzeczy z realnego życia. Ale nie będę ich opisywać, bo niektóre osoby mogły by się czepiać. 

tym kończę na dzisiaj..

Żegnam

no cóż..

oho, pojawiłam się oO niemożliwością to jest Oo

w sumie co się dziwić, ostatnio dużo się działo w mym pokręconym życiu, więc nie zaglądałam na bloga ; d

zacznę dzisiaj od kulturalnego stwierdzenia, że jestem RUDĄ BLONDYNKĄ oO i przez to patrze w lustro z przerażeniem w oczach... 

jeju co ja z sobą zrobiłam <facepalm>

dziękuję, że wraz z silnym utleniaczem kupiłam farbę do włosów-rudą :3 i Pewna Osoba będzie mogła dalej mówić do mnie "mój Rudzielec" <3. Ciągnąc dalej temat to postanowiłam na zimę wrócić do czerwieni, a na ferie może walnę sę na głowę fiolet? -.o hmm..

hahaha wgl to nie zdałam prawa jazdy ;D <facepalm cegłówką> nie ma to jak wymusić pierwszeństwo, nie wymuszając, gdyż bym zdążyła przed tym małym białym czymś nawet wyjeżdżając tirem z dwiema przyczepami, no ale cóż ;D nie będę się kłócić tak? i nie ma to jak zaliczać wzniesienie micrą z niedziałającym ręcznym <3 ja mu ręczy a ten jedzie do tyłu <3 a potem tym małym gówienkiem na miasto -.-

dupa tylko, że kolejny egzamin w listopadzie -,- ale słyszałam, że Pan o Niebieskich Paczadłach da mi poćwiczyć.....golfem 3 <blee>. ok ok już nie wybrzydzam ;D haha ja Ciebie też :*

ohh good why...Szanowna Koleżanka wysłała mi zdjęcie, przez które prawie się popłakałam ze śmiechu ;D hahahaha <3 nie ma to jak blond peruka...0.0 ok nie śmieje się..przecież chwilowo sama jestem blondi -.-' oj cicho :D

tak wgl to przedstawiam Wam mojego nowego członka rodziny:

kiciak zwie się (uwaga) Wypłosz :D miał być Meteor, ale jaka mama wymyśliła to imię to popłakałam się ze śmiechu...xD

nie ukrywam też, ze to małe, chude, mruczące coś przyzwyczaiłam do imienia Mietek ;3

z czego jestem dumna ^^

polecam wam piosenki mojego Szanownego Kuzyna, który jest w moim wieku, a nawet młodszy ode mnie! haha! ale serio, życzę mu sukcesów..

miłego słuchania Wać Państwo ;)

ok bedzie tego na dzisiaj :3

Żegnam ;)

pierdoły ; dd

"Rick przyszedł po mnie chwilę przed godziną 19.00. Wyszykowana "na szybko" chwyciłam z wieszaka płaszcz i stukając obcasami wyszłam z domu. Poszliśmy do parku. Jak na tę porę roku było już dość ciemno, dlatego drogę widzieliśmy tylko dzięki latarnią. Szliśmy powoli i w milczeniu. Zdawało mi się, że chłopak chce coś powiedzieć, ale nie wiedział jak wszystko ubrać w słowa. Wpatrywał się tylko przed siebie, jakby na siłę czegoś szukał. "Usiądźmy tutaj" powiedział prawie szeptem. Ławka była lodowata, ale nie ruszyło mnie to zbytnio.

Cisza między nami zaczęła mnie denerwować. Nie podobało mi się także to, że Rick unikał mojego wzroku. W końcu dałam za wygraną i zaczęłam wmawiać sobie, że jestem tutaj sama. Nagle chłopak wstał z ławki, a zaraz po tym ukląkł przede mną i złapał mnie za dłonie. Poczułam jak serce zaczęło bić mi z niewyobrażalną prędkością, oraz że przyśpieszył mi się oddech.

-wiesz co..-zaczął - ja to jestem skurwysyn.

-ale jak to? nie rozumiem..- odpowiedziałam dość zmieszana. Mój napływ szczęścia zmienił się teraz w lekki strach. Nie wiedziałam, a nawet chyba nie chciałam wiedzieć co może się teraz stać. Zacisnęłam tylko delikatnie wargi i w spięciu czekałam na odpowiedź.

-no bo ja Cię już nie kocham....-odpowiedział spokojnie jak nigdy"

Oo nie ma to jak znaleźć swoje krótkie opowiadanie, 

szukając w szufladzie książeczki zdrowia..oO

hah. co jak co, ale kieruje mną od wczoraj dobry humor ;) i nie wiem czemu ;) jakoś na wszystko patrzę z dość dużym pozytywnym nastawieniem, co jest do mnie raczej nie podobne..

Humoru nie popsuł mi nawet fakt, że jestem w szkole (miejscu szczególnie przeze mnie nie lubianym, o czym oczywiście już wiecie). I przyznam się, że nawet nie czuję oporu przed tym, że jutro znowu się tam pojawię oO no może nie licząc zacnego sprawdzianu z "potopu" na pierwszej lekcji,-.-

wgl ej ej ej! SZANOWNA KOŻANELKO! nie idziemy jutro do parku ;D wtorkowe poranne siedzenie w parku źle się dla nas kończy ;D

Zdjęcie na dzisiaj:

przedstawiam Wam mojego piesiaczka - Chestera ^^ taka trochę mała bestyjka, chociaż ostatnio udziela mu się podawanie łapy i ślinienie się z radości na mój widok oO aaale <3

Chcę przy Tobie zasnąć...

Na dzisiaj to tylę.

żegnam ^^

??? ;)

Niedziela-dzień stworzony

 do wielogodzinnych refleksji, 

sprowadzających się

 do prostego stwierdzenia

 "ja pierdole, jutro poniedziałek"

ehe xD

No właśnie, jutro poniedziałek. Dzień, od którego wszystko zacznie działać tak jak należy ;) I przez to mam dziwny, lekko psychiczny zaciesz na twarzy ;) Nie patrze już na to, że będę w domu o 18.30, bo muszę jechać po miesięczny a potem na wykład (-.-). Patrzę bardziej na to, że wychodząc ze szkoły będę mogła przytulić Pana z Niebieskimi Tęczówkami. I to będzie dla mnie lekarstwem po dniu spędzonym w znienawidzonych przeze mnie murach. I tego ślicznego Pana mam od soboty na co dzień :3 

jaaaaaaaaaaaaaaaaa czekałam na to! <3

Mamo, z kim ja żyję?!

kuzyn się mnie czepia, że urodziłam się wcześniej niż on...

Szanowna Koleżanka skarży mi się, że bulgocze na nią kaloryfer oO

a Pan z Niebieskimi Oczami ziewa na mnie przez gadu...

-.-' yhy i  że niby  to ja jestem ta nienormalna, spoko :D

zdjęcie na dzisiaj:

jeżeli zechcesz mnie rzucić - rzuć mnie na łóżko ;)

i tym oto kończę na dziś.

Dobranoc ;)

serce a rozum?

"Tak niewiele i tak wiele dzieli nas.

Tak nam blisko, a daleko jak do gwiazd.

Wciąż fałszywy śpiewa chór,

Coraz większy rośnie mur,

Gdy z rozumem nasze serca wiodą spór.

Nawet gdy ktoś przy swej prawdzie zostać chce.

Czemu piękniej nie umiemy różnić się?

Słowa ranią raz po raz.

Myśli ciążą niby głaz.

Tak niewiele i tak wiele dzieli nas."

~Budka Suflera

Serce a rozum. Tak właśnie. Zadaje sobie czasami pytanie, dlaczego nie można żyć bez tych przedziwnych dwóch narządów? Przecież one tylko uprzykrzają nam życie ;/ jeden narząd mówi jedno, drugi mówi drugie. Potem zaczynają się kłócić, psychika człowieka zaczyna się przez to psuć i taki człowiek ląduje w psychiatryku. 

Sama czasami mam ochotę wydłubać sobie serce tępym narzędziem i wsadzić je do skrzyni, tak jak zrobił to  Davy Jones. Mam taką chęć, ponieważ serce każe mi coś zrobić kierując się uczuciami. Rozum wtedy zaczyna trzeźwo myśleć. Pokazuje mi, że jeżeli zrobię to co każe serce, mogę popełnić błędy. Do tego trafnie argumentuje to fragmentami z mojej przeszłości -.-'. Wtedy zaczyna budzić się we mnie strach. Przez strach przestaje logicznie patrzeć na sytuację, co wiąże się z tym, że nie mam pojęcia co zrobić. Potem znowu patrze na to co każe mi serce, które kieruje się bardzo silnym uczuciem. Gdy już chcę podjąć decyzję, przychodzi sobie rozum, bije serce patelnią, a potem wrzeszczy do mnie "co ty babo odpierdalasz".

JEB! mózg rozjebany, error 404 -.-'

I właśnie dlatego najchętniej wyrwała bym sobie serce i wyłączyła wszystkie uczucia. Bo ile można znosić te bójki o moje decyzje. Mozg mówi "przestań, wiesz że to się może tak skończyć , serce na to "a gdzie zaufanie, którym go tak mocno darzysz, hę?!" 

Mamo... -.-

zdjęcie na dziś:

czyli kolejny dowód na to, że moje zadupie jest zajebiste <3

Stwierdzam, że rozmowy z Szanowną Koleżanką mi nie służą, bo ryją mi psychikę ;D ale przynajmniej pisanie z Nią na gg po nocach sprawia, że śmieję się jak głupia ^^ mówię tu o rozmowach z serii:
Szanowna Koleżanka: khdfjdg khdgb ;D
ja: jhfg f-.-' kjhdfsgbhjbjhdg....
Szanowna Koleżanka: kjhgdfg <foch>
ja: phi! jhbjuyg dflkhdufgbg....oO hahaha kldhfijdjgbiefiud xD
Szanowna Koleżanka: knjgbrguye ;/
ja: <3
Szanowna Koleżanka: jsfhuygn uhyug pon h <3
ja: jesteśmy stuknięte ;D




dedykuję również Szanownej Koleżance filmik:

hahahaha <33333

i tym oto dzisiaj kończem mój wpis.
Dobranoc ;)

oh good, why? :D

dzisiejszy dzień był po prostu jednym wielkim "ja pierdole :D", ale przyznam się, że nie w negatywnym znaczeniu :p tak, powtórzę "nie w negatywnym znaczeniu". Nie wszystkie moje dni są o zadek rozbić -.O 

Nie patrzę już na to, że zasnęła bym dzisiaj w szkole z 4razy :D i że zostałam zmuszona do pozowania do zdjęć (ahh te zawodowe zajęcia z aparatami analogowymi). Przeżyłam? chyba tak...chociaż?

uciekając kulturalnie dzisiaj z 2 ostatnich lekcji dotarło do mnie, że chciała bym sobie pojeździć eLką po mieście. Dawno tego nie robiłam, a egzamin mam już zaraz. Najwyższy czas pokazać się również na wykładzie ;D oj cicho, w czwartek pójdę, chociaż nie widzi mi się wracanie do domu piechtobusem -.O

Jeszcze nie wspomnę o tym, że razem z Szanowną Koleżanką zostałyśmy spisane za siedzenie na ławce w parku i jedzenie śniadania <3 nigdy więcej wafli gofrowych i polewy do lodów ;D nie sory, nigdy więcej do tego parku :D nawet wiem jaka godzina to była: 8.28 <3

zdjęcie na dzisiaj:

chciała bym kulturalnie przypomnieć, że wszystkie zdjęcia na blogu są objęte prawami autorskimi

nie radzę ich wykorzystywać bez mojej zgody ;)

ludzie -.- przez moją kochaną klasę, a raczej grupę na p.i.w'ie chodzę i śpiewam:

PSY - Gangnam style

<facepalm cegłówką>

Romantyczna kolacja i miliony róż?

to nie dla mnie ;P

Wystarczy mi ławka w parku,

Twoja obecność

i uczucie, że coś dla Ciebie znaczę ;*

Uśmiecham się dla Ciebie, przez Ciebie i dzięki Tobie ♥

poniedziałek -.-

Jakby ktoś nie wiedział to przyszedł poniedziałek. Dzień, w którym po na prawdę wspaniałym weekendzie musiałam podnieść cztery litery z łóżka o 6.00 rano -.-

Czemu wspaniały weekend?

Bo w piątek po lekcjach byłam umówiona z Szanowną Pauliną na nocowe plotkowanie ;) a brakowało mi już bardzo spędzenia nocy poza domem, z osobą, przy której nie czuję się nieswojo, ani nie mam zahamowań przed powiedzeniem/zrobieniem czegoś głupiego ;)

Kolejną miłą "rzeczą" była propozycja od Pana z Niebieskimi Oczami, że może do mnie przyjechać 9nie pacząc na to, że była godzina 20.00, a jego planowany przyjazd był by w granicach 23.00-23.30). Tym samym przeraziła mnie a zarazem zaszokowała zgoda rodziców oO I tak oto pewien Pan, w którym się nieziemsko zakochałam spędził ze mną całą dobę. I przyznam, że bardzo mi to pomogło, ponieważ, jak pisałam do Pauliny, gdyby nie przyjechał, to do końca tygodnia pewnie umarła bym śmiercią psychiczną z tęsknoty za nim.... Tak więc ;)

Ale ej ej ej! wracamy do tematu ; d

tak więc, jak wspomniałam wyżej przyszedł poniedziałek. Przyznam się, że z rana nie było tak tragicznie, ponieważ dzwoniąc obudził mnie Pan z Niebieskimi Tęczówkami mówiąc "wstawaj śpiochu! nie ma spania!" i miałam dziwnie wyglądający uśmiech na twarzy. Potem było gorzej...ponieważ siedząc w szkole postanowiłam nie iść na angielski, bo nie i tyle. I tak sobie stojąc przy oknie na korytarzu, i tak się gapiąc bezsensownie przez okno, dotarło do mnie, że nienawidzę szkoły do której chodzę. I im bardziej o tym myślałam, tym bardziej jej nienawidziłam. 

Wiąże się to z różnymi powodami, o których nie będę tu mówić. Ale przyznam się, że tej szkoły nienawidzę od pierwszego dnia 2 klasy technikum...Tia, nie ma to jak przyjść na rozpoczęcie roku i nagle powiedzieć sobie w myślach "ja pierdolę, co ja tu robię?! -.-". 

I dosłownie marzę o tym, by zmienić szkołę...niestety parę złożonych obietnic mi na to nie pozwala...wiec trzeba żyć dalej....

I przy takim jakże z lekka zdołowanych pierwszych godzinach lekcyjnych przyszedł czas na zastępstwo za lekcję zawodową. I wtedy moja jakże zacna klasa sama z siebie podniosła mi humor, rzucając się żołędziami, grając w bejsbola, śmiejąc się z "dobrego wkładania...filmu". Również byłam przy krawędzi płaczu ze śmiechu, gdy odgrywałam rolę księdza, łącząc w związek małżeński moją Szanowną Koleżankę i kolegę Mateusza. Rozwijając jeszcze bardziej sieć patologicznej rodzinki, będąc teściową, babcią i świadkiem Pana Młodego, oraz mężem, córką, mamą, babcią i również teściową Panny Młodej. Oraz wspaniały tekst "my będziemy brać ślub codziennie o 19.00, by mieć dzień poślubny" ;D

zdjęcie na dziś:

Nienawidzenie szkoły wiąże się też z tym, że nie lubię ludzi. To stwierdzenie idzie za mną już chyba od początku gimnazjum.  Ale lubię ich fotografować ;) najlepiej  znienacka, wtedy, kiedy najbardziej można poznać po ich twarzach emocje, bo nie udają sztywnej kukiełki przed obiektywem.

Lubię też obserwować ludzi przechodzących obok mnie. Nie zwracających uwagi na dziwną osobę siedzącą na ławce w parku, lub (tak jak lubię) gdzieś na krawężniku czy murku.

Wtedy też można odkryć w nich ich obecne emocje, i to jest wtedy zajebiste.

idę z psem na spacer

no i dodam też kulturalne Dobranoc ;)

góry

oho! 

I tak oto nastał kolejny dzień na moim pięknym zadupiu. Dzień przywitał nas deszczem i zimnym wiatrem, chociaż na chwilę obecną wyszło słońce.

To niesamowite, że tutaj w górach pogoda zmienia sie tak szybko. To jest właśnie w nich piękne. Nawet mam ochotę wyjść na długi spacer, jednak biorąc pod uwagę, która jest godzina, oraz moje samopoczucie...yh nie będzie to najlepszy pomysł. Zwłaszcza, że znowu nadciągają deszczowe chmury -.-

"Nadchodzi zima" jak to zwykł mówić Ned Stark w "grze o tron".

Jakby nie mogło być ciepło, ale chmurzaście (ponieważ tu przy dużym nasłonecznieniu wychodzą kijowe zdjęcia ^^).

Taka prawdziwa, nadchodząca jesień. Niestety muszę na to jeszcze poczekać...

Zdjęcie na dzisiaj:

Szrenica, 12.07.2012. ;)

Się poszło na noc góry. Pierwsza noc w górach z Panem o Niebieskich Oczach <3
Po drodze się oczywiście pogoda chciała załamać i wyglądało to na dość poważną burzę, więc schroniliśmy się na Łabskim Szczycie ;) na szczęście wszystko szybko minęło ;) kolejny dowód na to, że góry są niesamowite pod względem pogodowym ;)

(oho! już za oknem leje, mówiłam że znowu idzie na deszcz?! ha!)

Kończy się wrzesień...czekałam na to. 

Byle do przyszłej niedzieli <3

a teraz piosenka, od której nie mogę się oderwać ;o

http://www.youtube.com/watch?v=nVjsGKrE6E8

Miłego dnia ;)

coś na dzień dobry

"Dopijam resztki soku grejpfrutowego. Rzygam już nim. Tym gorzkim sokiem, banalną etykietką na butelce i całym swoim życiem. Tak właśnie wygląda człowiek, który ma dość. A wszystko zapowiadało się takie piękne. Moje życie miało się zmienić. Zmieniło się. I to chyba doprowadziło mnie do stanu w jakim się znajduję. Głośniki starego radia skrzeczą w nierozpoznawalnej melodii, a ja zapisuję te słowa przy słabym świetle przykurzonej żarówki, za pomocą długopisu o obgryzionej końcówce"

Ewelina Mazurek

Tak oto pisanie swojego bloga zaczynam od cytatu mojej Szanownej Koleżanki, która zawzięcie polecała mi założenie bloga własnie tu. Chyba nie będę jej za to zabijać, bo przyznam się, że nie powinnam mieć zastrzeżeń do tej strony.  ;)

Ogólnie to z góry przepraszam za moją chorą psychikę, którą na pewno tu pokażę. Hah, ale chyba tragedii nie ma (znam gorsze przypadki ^^) 

Na początek wrzucę zdjęcie z gór (bo to ma być głównie blog o fotografii)

od czegoś trzeba kiedyś zacząć ;)

tak, na takim zadupiu właśnie mieszkam, bo robiąc te zdjęcie byłam może z 5minut drogi od domu :)

ale przyznam się, ze jest to fajne zadupie, spokojnie, piękne i spokojne ;D

a ja lubię ciszę i spokój ;)

witamy w Karkonoszach ;)

na dzisiaj to będzie tyle ;) 

Dziękuję, dobranoc! ;)