"realne sny"

"wiesz co? jeszcze 5 minut temu było ze mną w miarę okey.

Żadne zbędne myśli nie przeleciały mi przez głowę.

Nie zaśmiecałam się niepotrzebnymi i nieistotnymi sprawami.

Byłam w stanie przytaknąć na coś, z czym się nie zgadzałam, 

a nawet byłam w stanie się nawet uśmiechnąć, na siłę, ale zawsze coś...

Teraz jestem gotowa strzelić sobie w łeb"

                                                                                                                                         zapis z pamiętnika. 16.06.2012

<jeb patelnią w głowę> bo nic innego chyba nie mogę ze sobą zrobić. Dziwnym trafem od samego rana nie mam ochoty do życia. Zwłaszcza, że ostatnio nawiedzają mnie pewnego rodzaju "realne sny". Powiecie pewnie, że to dobrze, ale przyznam się, że źle mi to działa na psychikę. Pojawiają się w nich te miłe wspomnienia, ale przekształcone w coś złego. Z serii "jakby coś mogło inaczej się potoczyć". Czyli np. pewne spotkanie zakończone śmiercią kogoś dla mnie ważnego, albo zwykłe zobaczenie kogoś, ale w takiej sytuacji, że budzę się ze łzami w oczach.

Rozwala mnie to. Nie mogę normalnie przez to funkcjonować. Wchodzą mi na psychikę sytuacje, które nigdy się nie zdarzyły, i (błagam) by się nie zdarzyły.

Nie ma to jak iść spać, i przeżywać sen na własnej skórze. Czuć strach, złość, smutek, powiew wiatru, deszcz i zimno dotykanych przedmiotów. Czuć to, że ktoś Cię dotknie, szturchnie, popchnie, ból upadku, uderzenia...

Jeszcze bardziej dobijające jest to, że sny te trzymają się tylko paru postaci: osoby, którą kocham, oraz (losowo) jednej z 3 moich przyjaciółek. 

Jeszcze parę tygodni temu, myślałam, że to za niedługo minie, bo nie raz zdarzało mi się "realnie śnić" a potem wszystko było ok.

Teraz się tego boję. Po obudzeniu nie jestem w stanie rozróżnić, czy sytuacje które mi się śniły były jawą czy wytworem mojej wyobraźni. Zawsze na końcu snu idę spać. A potem budzę się i nie wiem w co mam wierzyć. Weźcie to ode mnie... -.-'

W sumie teraz się nie dziwię, dlaczego kładę się tak późno spać.. chyba nawet boję się zasypiać. W każdym śnie moje życie zamienia się w koszmar. Ale nie taki, że gonią mnie potwory czy coś (chociaż nie ukrywam, że śnią mi się osoby, o których wiem, że nie żyją oO), ale taki, że wszystko dzieje się przeciwko mnie.

Nie ogarniam siebie samej -.O

-.-

Oprócz snów dobija mnie również wiele rzeczy z realnego życia. Ale nie będę ich opisywać, bo niektóre osoby mogły by się czepiać. 

tym kończę na dzisiaj..

Żegnam